Terapia narracyjna – szkolenie

Eksternalizacja

Serdecznie zapraszamy na kolejną edycję szkolenia „Terapia narracyjna – zastosowanie techniki eksternalizacji„. Szkolenie odbędzie się 7-9 maja 2021. Będzie ono doskonałą okazją do zapoznania się z techniką stosowaną w podejściu narracyjnym oraz przećwiczenia konkretnych sposobów zastosowanie omawianej metody pracy.

Technika ta jest użyteczna w pracy z klientami zmagającymi się z takimi trudności, jak lęk, niepokój, depresja, myśli samobójcze, agresja, gniew, myśli natrętne, zaburzenia odżywiania czy uzależnienia. Dzięki rozmowom eksternalizującym klienci mogą  doświadczać rzeczywistości nieproblemowej, odnajdywać wpływ na swoje życie, znajdywać obszary sprawstwa i kontroli, odkrywać własne zasoby.

Opis szkolenia: TUTAJ.

Czas trwania: 3 dni (18 godzin dydaktycznych)
Data: 7-9 maja 2021
Miejsce: szkolenie odbywa się w trybie online
Cena: 490 PLN

Prowadzenie szkolenia: Igor Rotberg

Książka „Ponowoczesne modele pomagania”

okładka

Kochani, z dumą prezentujemy książkę „Ponowoczesne modele pomagania. Przykłady koncepcji i zastosowania”, której redaktorami naukowymi są Anna Gulczyńska (Wydziału Studiów Edukacyjnych UAM) oraz Igor Rotberg (autor projektu Psychologia Współczesna). W pozycji tej zawarto artykuły dotyczące trzech ponowoczesnych modeli pomagania: systemowego, narracyjnego oraz skoncentrowanego na rozwiązaniach. Autorzy przybliżają czytelnikowi obszary, perspektywy, ewolucję i przełożenie na praktykę podejść postmodernistycznych, a także zadają sobie pytania o ograniczenia stosowanych metod. Książka stanowi rzetelne źródło wiadomości na temat opisywanego obszaru. Napisana jest w sposób jasny i przystępny. Lektura jest przeznaczona dla osób zajmujących się zawodowo terapią, pomaganiem, wsparciem, ponieważ jej treść będzie przydatna tak w nabyciu wiedzy, jak i jej odświeżeniu czy uporządkowaniu. Publikacja stanowi też niezbędną pozycję dla osób kształcących się – szczególnie w zakresie terapii systemowej, narracyjnej i skoncentrowanej na rozwiązaniach.

Autorami poszczególnych rozdziałów są: Danilo Moggia, Kurt Ludewig, Anna Gulczyńska, Robert Adamczyk, Agnieszka Remlinger-Molenda, Szymon Chrząstowski, Maria Kasprowicz, Igor Rotberg, Geert Lefevere, Ewa Majchrowska, Jacek Lelonkiewicz. Przedmowę napisał prof. Bogdan de Barbaro, recenzję – prof. Agnieszka Słopień. Rozdziały zagranicznych autorów przetłumaczyły Maria Mikołajczyk i Aleksandra Pawełczak.

Książkę wydało Wydawnictwo Difin. Możliwość zakupu jest na stronie wydawnictwa (TUTAJ).

Terapia narracyjna

Terapia narracyjna jest jednym z podejść bazujących na ideach społecznego konstrukcjonizmu. Koncentruje się zatem na znaczeniu, jaki posiada język i kultura w procesie interpretowania wydarzeń. Skupia się również na nadawaniu przez ludzi sensu swoim doświadczeniom. Za twórców tego podejścia uważa się Michaela White’a oraz Davida Epstona, którzy zauważyli związki pomiędzy tym, jak dana osoba opisuje siebie i swoje życie a tym, jak go doświadcza i je rozumie. Na przykład jeśli dominującą opowieścią w życiu danej osoby jest narracja opisująca tę osobę jako niezaradną, będzie ona, poprzez swoje zachowania, stawiać się w roli ofiary czy osoby wymagającej pomocy. Proces terapeutyczny w tym ujęciu będzie zatem skupiać się na współtworzeniu nowych znaczeń, które pozwolą zmienić istniejącą narrację.

W podejściu narracyjnym podkreśla się bardzo, że problemem nie jest osoba. Sam kłopot, z którym klient zgłasza się do terapeuty, nie jest rozumiany w kategoriach rzeczywistości zewnętrznej, lecz wyraża się poprzez opisy i znaczenia, jakie zostały mu nadane. Na ogół problemy wynikają z ograniczających przekonań, jakie dana osoba ma na swój temat i na temat swojego życia. Przekonania te sprawiają, że osoba postrzega siebie poprzez deficyty i ułomności, doświadczając trudności w dostrzeżeniu swoich umiejętności i zasobów. Zwraca się również uwagę, że problemy powstają w kontekście kulturowym i systemowym, a więc zależą również od czasu i miejsca.

Klienci postrzegani są tutaj jako jednostki, które posiadają możliwości, siły i mocne strony, które umożliwiają im poradzenie sobie z trudnościami. Są ekspertami od swojego życia i mogą stać się głównymi autorami swojej dominującej narracji. Dzięki przyjrzeniu się, w jaki sposób interpretują oni rzeczywistość i jakie znaczenia nadają swoim doświadczeniom, są w stanie zmienić własną sytuację życiową poprzez rekonstrukcję kluczowej opowieści dotyczącej ich życia. W celu dokonania zmiany w narracji klienci szukają takich momentów, w których udało im się (chociaż na chwilę) pokonać problem. Poprzez takie techniki jak np. eksternalizacja (oddzielanie objawów od osoby) czy personifikacja (praca poprzez metafory, która wzmacnia proces eksternalizacji) również można dokonać dekonstrukcji narracji, która wywołuje trudności w życiu danej osoby.

Dzięki procesowi terapeutycznemu udaje się stworzyć alternatywne historie dotyczące życia i samego siebie. Historie te pomagają odzyskać ukryte zasoby i mocne strony oraz zbudować dla siebie lepszą przyszłość.